Edebiyat

Sinemdeki Giz

Günüm geceye ısrarla yerini bırakıyordu
Yüzüymüş meğer kıyılarımda yakamozu doğuran
ay sandığım ışığın kaynağı,
Zümrüt olsa bu kadar mı olur Allah’ım bu gözler bakılası değil
kalbe gömülüp saklanılası …
Ötede durup sadece izlemek ne zor bilemezsin
ve ne narindir dalları uzansam tutsam sanki kırılası
Öylece beklesem sadece seyir etsem güzelliğine aldanıp
aklıma ahkam kesen duygularıma inat
peki ya sonrası..

Ne kadar dayanabilir ki aklım dediğim yıkılmaz kalede oturan krallık,
Bu yıkılmazı yıkan topları olan, pervasız savaşçı duygularıma.
Ve okuyorsa bu satırları bir çift zümrütten ala,
O zaman bir umut kalmış mıdır bilemem bu aciz krallığa..

Umut Aydın

İlgili Makaleler

2 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı